जर मागे वळून पाहताना

जर मागे वळून पाहताना
थोडे अंतर्मुख होताना
चांगल्या वाईट , काही स्मृती
मनामध्ये  जागताना

बालपणीचा काळ सुखाचा
हे बालपणी न गमले
अन भविष्याची स्वप्ने रेखताना
बालपण हि सरले

ममतेचे छत्र होते
अन सावरणारे कणखर  हात होते
म्हणूनच , केवळ आनंदाचे झाड बहरले
अन दुःखाची झळ न  पोहचली मजपाशी

स्वत्वाची झिंग जी चढली
अन यशाची व्याख्या हि कळली
तुटले बंद मायेचे , ममतेचे पाश हि तोडले
जगण्यची उन्मत्त धुंदी
ते सारे ऋण विसरली

मज वाटे मन माझे कणखर
म्हणुनी पाश हे तुटले
मज  तमा काय कुणाची
माझे मी पण मीच घडवले

जे वाटे यश मिळाले
ते फोल आहे सारे
अन ज्याला मी म्हणतो तत्व माझे
त्याचे अस्तित्व नाही उरले

जगण्याची  मध्यान झाली
अन  जग मनाला आली
पण आता पाहता मागे
सारी वळणे मागेच  उरली

वर उंच उंच जाताना
खाली सारेच लहान भासे
सारे आयुष्य पणाला लावून
टाकले नशिबाचे फासे

स्वतःसाठी जगता जगता
थोडे विसरलो जगण्याचे भान
कितीही मिळाले सुख तरीही
सुकली नाही तहान

जीवन ज्यांनी देवू केले
अन जगण्यासही मज शिकवले
त्यांची  साथ सोडून देताना
मज जराही न  उमगले

कि मार्ग जरी हा सोपा
अन दिसतो हि  राजसा मोठा
तरी सोबतीस नाही कुणी
अन सारा हिशोब झाला उलटा

जगण्याचे गणित मांडले
हेच काय उणे ते केले
बेरीज करता सारी
हाती काही न उरले

झाल्या काही चुका हि
आता वेळ हि निघून गेली
क्षमा मागायची तरीही
आता आस पास हि न दिसे कोणी

जर मागे वळून पाहताना
थोडे अंतर्मुख होताना
चांगल्या वाईट , काही स्मृती
मनामध्ये  जागताना

-शीतल