सोनेरी कवडसा एक डोकावला खिडकीतून
जणू म्हणाला मला, चल आटप लवकर
सूर्याचा निरोप घेण्याची वेळ झालीय आता
अन तुझ्या ऑफिस मधले सगळेच जातील निघून पाहता पाहता
थोडेसे लवकर निघून बघ तरी बाहेर
किती मस्त संधिकाल आहे आहे उभा
हळू हळू झुकेल सूर्य पश्चीमेकडे
अन मस्त आभा पसरेल नभामध्ये
किती दिवस झाले तुला असा सूर्यास्त पाहून
अन किती दिवसे झाले तुला चंद्र्शी हितगुज करून
कधी तरी वेळ काढ कि स्वतःसाठी अन माझ्या साठी सुद्धा
तुझ्या लहानपणी मी यायचो असाच तुझ्या घरात डोकावायला
सकाळी सकाळी तुला झोपेतून जागे करायला
कदाचित नसेन आवडत मी तुला तेव्हा, झोप मोड होते म्हणून
आणि कधी कधी आवडत हि असेन सकाळी आपो आपाच जाग येते म्हणून
सणवार असले कि नव्या झगमगीत कपड्यावर मी अलगद येवून परावर्तीत झालो कि
कित्ती छान आणि उल्हासीत वाटत असेल ना, अगदी आनंद सोनेरी झाल्यासारखा
आणि कधी तरी मी डोकावायचो असाच संध्याकाळी, आणि पाहायचो तुला
तू असायचीच तुझ्या भाव विश्वात रममाण, कधी पुस्तकात शिरलेली
कधी गप्पात रमलेली अन कधी कधी स्वतः मधेच हरवलेली,
पण आता तुझ्या घरात डोकावणे, अशक्यच झालंय
खिडक्या असतात बंद, आणि असल्याच जरी उघडलेल्या
तरी सुद्धा रंगबेरंगी पडद्यांनी सजवलेल्या
सकाळ होते ते कळते तुला, पण आता माझ्याशी नाही तर घड्याळयाशी नाते जमलाय तुझे
अन दिवसा मागून दिवस गेले तरी, एखादा तरी कवडसा भेटतो का ग संधीप्रकाशाचा घरी किंवा ऑफिसे मध्ये तरी
कधी तरी बाहेर पड या सगळ्यातून अन भेट मला, कधी तरी कोवळ्या सकाळी अन कधी तरी कोमेजाणाऱ्या संध्याकाळी
.
कधी तरी रागाव माझ्या वर झोप मोडली म्हणून आणि कधी तरी म्हण किती "मस्त दिसतंय ना सोनेरी सोनेरी सगळे ह्या सोनेरी कवड्श्यामुळे'
त्या निमित्ताने तरी बोल माझ्याशी अन कधी तरी डोकावून बघ स्वतःच्या मनात
.कदाचित माझ्या रूपाने तुझे अतरंग च बोलत असेल तुझ्याशी अन माझ्या सारखीच तुझ्या भेटी साठी असुससले असेल कुणातरी, कुठे तरी , कदाचित तुझे आई -वडील, भाऊ-बहिण , एखादा जिवलग सखा किंवा जीव भावीची मैत्रीण
भेट एकदा तरी त्यांना आणि मला अन वाटून टाक थोडा वेळ आणि खूप सारा आनंद
सोनेरी प्रकाशामध्ये उजळून जावू दे तुझे मन, विचार आणि आयुष्य सुद्धा. परत एकदा प्रयत्न तरी कर माझ्याशी, निसर्गाशी सवांद साधण्याचा अन मग उमगेल तुझे तुलाच कि किती छोट्या छोट्या गोष्टीमध्ये आनंद दडलाय. मावळतीला होणारी रंगांची उधळण , सकाळचा सोनेरी प्रकाश, आणि खूप उन्हातून दमून आल्यावर थंडगार पाण्याचा एक घोट सुद्धा आनंद देतो, हे सापडेल तुझे तुलाच आनंद परत एकदा
--- शीतल
जणू म्हणाला मला, चल आटप लवकर
सूर्याचा निरोप घेण्याची वेळ झालीय आता
अन तुझ्या ऑफिस मधले सगळेच जातील निघून पाहता पाहता
थोडेसे लवकर निघून बघ तरी बाहेर
किती मस्त संधिकाल आहे आहे उभा
हळू हळू झुकेल सूर्य पश्चीमेकडे
अन मस्त आभा पसरेल नभामध्ये
किती दिवस झाले तुला असा सूर्यास्त पाहून
अन किती दिवसे झाले तुला चंद्र्शी हितगुज करून
कधी तरी वेळ काढ कि स्वतःसाठी अन माझ्या साठी सुद्धा
तुझ्या लहानपणी मी यायचो असाच तुझ्या घरात डोकावायला
सकाळी सकाळी तुला झोपेतून जागे करायला
कदाचित नसेन आवडत मी तुला तेव्हा, झोप मोड होते म्हणून
आणि कधी कधी आवडत हि असेन सकाळी आपो आपाच जाग येते म्हणून
सणवार असले कि नव्या झगमगीत कपड्यावर मी अलगद येवून परावर्तीत झालो कि
कित्ती छान आणि उल्हासीत वाटत असेल ना, अगदी आनंद सोनेरी झाल्यासारखा
आणि कधी तरी मी डोकावायचो असाच संध्याकाळी, आणि पाहायचो तुला
तू असायचीच तुझ्या भाव विश्वात रममाण, कधी पुस्तकात शिरलेली
कधी गप्पात रमलेली अन कधी कधी स्वतः मधेच हरवलेली,
पण आता तुझ्या घरात डोकावणे, अशक्यच झालंय
खिडक्या असतात बंद, आणि असल्याच जरी उघडलेल्या
तरी सुद्धा रंगबेरंगी पडद्यांनी सजवलेल्या
सकाळ होते ते कळते तुला, पण आता माझ्याशी नाही तर घड्याळयाशी नाते जमलाय तुझे
अन दिवसा मागून दिवस गेले तरी, एखादा तरी कवडसा भेटतो का ग संधीप्रकाशाचा घरी किंवा ऑफिसे मध्ये तरी
कधी तरी बाहेर पड या सगळ्यातून अन भेट मला, कधी तरी कोवळ्या सकाळी अन कधी तरी कोमेजाणाऱ्या संध्याकाळी
.
कधी तरी रागाव माझ्या वर झोप मोडली म्हणून आणि कधी तरी म्हण किती "मस्त दिसतंय ना सोनेरी सोनेरी सगळे ह्या सोनेरी कवड्श्यामुळे'
त्या निमित्ताने तरी बोल माझ्याशी अन कधी तरी डोकावून बघ स्वतःच्या मनात
.कदाचित माझ्या रूपाने तुझे अतरंग च बोलत असेल तुझ्याशी अन माझ्या सारखीच तुझ्या भेटी साठी असुससले असेल कुणातरी, कुठे तरी , कदाचित तुझे आई -वडील, भाऊ-बहिण , एखादा जिवलग सखा किंवा जीव भावीची मैत्रीण
भेट एकदा तरी त्यांना आणि मला अन वाटून टाक थोडा वेळ आणि खूप सारा आनंद
सोनेरी प्रकाशामध्ये उजळून जावू दे तुझे मन, विचार आणि आयुष्य सुद्धा. परत एकदा प्रयत्न तरी कर माझ्याशी, निसर्गाशी सवांद साधण्याचा अन मग उमगेल तुझे तुलाच कि किती छोट्या छोट्या गोष्टीमध्ये आनंद दडलाय. मावळतीला होणारी रंगांची उधळण , सकाळचा सोनेरी प्रकाश, आणि खूप उन्हातून दमून आल्यावर थंडगार पाण्याचा एक घोट सुद्धा आनंद देतो, हे सापडेल तुझे तुलाच आनंद परत एकदा
--- शीतल
No comments:
Post a Comment