पाण्यातले पाहता प्रतिबिंब
उठले विचाराचे मोहोळ
वाटलं क्षणभर आपलीच
आहे ना हि तसबीर
जलतरंगा सोबत लहरणारी
पाण्या सारखे निर्मळ वाहत
राहता येते का खरच आयुष्यात
अगदी ज्या रंगात मिसळून जावे
अन तरीसुद्धा
जीवन म्हणून आपले अस्तित्व जपावे
उगाच सायंकाळी या तळ्याकाठी
बसतो मी एकटाच मग्न स्वतामध्येच
आणि शोधत राहतो स्वतालाच या खोल डोहामध्ये
खरं तर पाण्यात क्षणात दिसणारे
आणि विरणारे प्रतिबिंब
सांगताय मला कि इतका विचार नको करू
फक्त प्रवाह सोबत वाहत राहा
कारण आयुष्य असाच आहे क्षणभंगुर
मन आनंदी तर प्रतिबिंब हि तसेच दिसेल तुला
अन मग येत राहशील माझ्याकडे तेच पाहायला
न बोलणारा तू अन अबोल मी
सारे काही बोलेल हे प्रतिबिंब
तुला आणि मला जोडणारे
-शीतल
#marathikavita #marathipoem #marathiblogs
No comments:
Post a Comment