माझिया मना !
अथांग मनाचा थांग कुणा लागे
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन चंचल किती असावे, क्षणार्धातच उदास व्हावे
अन पळभरातच भविष्याचा स्वप्नांमध्ये रमुनि जावे
कधी भविष्याचा वेध घेता, क्षणभर भीतीने व्यापून जावे
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
अन पळभरातच भविष्याचा स्वप्नांमध्ये रमुनि जावे
कधी भविष्याचा वेध घेता, क्षणभर भीतीने व्यापून जावे
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन वाऱ्याची कधी झुळूक होवून , तप्त क्षणी सुखावून जाई
तर कधी वादळासवे , झंझावाती होवून करी उद्ध्वस्त सारे काही
कधी मन मुक्त साऱ्या पाशातून , तर कधी ना सोडी नात्यांच्या चौकटी
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
तर कधी वादळासवे , झंझावाती होवून करी उद्ध्वस्त सारे काही
कधी मन मुक्त साऱ्या पाशातून , तर कधी ना सोडी नात्यांच्या चौकटी
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन मनस्वी हि किती, स्वतः च्या मनाप्रमाणेच मनस्वी हे वागे
मन सतत विचारांमध्ये गुंफी सुख-दुःखाचे धागे
देह थकुनि झोपला तरी , हे मात्र अथक , सदाचेच जागे
पुढे पाऊल पडता भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन सतत विचारांमध्ये गुंफी सुख-दुःखाचे धागे
देह थकुनि झोपला तरी , हे मात्र अथक , सदाचेच जागे
पुढे पाऊल पडता भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
शीतल
-
No comments:
Post a Comment