Friday, 30 March 2018

गुढी पाडवा

नव्या वर्षाचा पहिलाच सण
घेवून आला आनंदाचे क्षण
गुढी उभारता चैतन्याची
नव्या वर्षाचा उन्मेष  बहरला

चैत्र मास   दारी येता,
दाही  दिशा उजळून आल्या
रंगबेरंगी फुलांच्या  सवे ,
आसमंत सारा भरुनी गेला

चैत्रा मधले रस विविध
जणू आयुष्याचे रूपाच ते
थोडे कडू निम्बाचे  पान   अन
थोडी मधुरता साखर पारीची असते

जशी चैत्रमधली पालवी
एक नवी ओळख सृष्टीला देते
तशी एक नवी ओळख
आपली आपल्यास लाभो

नव्या वर्षाच्या प्रथम दिनी
इतका संकल्प तरी मनी  दृढ होवो

- शीतल

Thursday, 30 November 2017

#dearzindagi #loverespectyourself #hindipoetry #ज़िन्दगी Follow my writings on https://www.yourquote.in/josh_sheetal #yourquote

Sunday, 5 February 2017

एकाकी

मी एकाकी 
तू एकाकी 
कालिदींच्या तटी घुमती 
कृष्ण मुरलीचे  सूर एकाकी 

कृष्ण सखा राधेवीण अधुरा 
राधेचा सहचर अनय हि अधुरा 
राधेची हि आर्त विराणी 
अन मीरेची ती अधुरी कहाणी 

सारे असूनही सारे एकाकी 
तू एकाकी मी एकाकी 
अन कृष्ण सखायचे सूर एकाकी  

#मराठीकविता #marathikavita #marathipoem 

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
खरच का हो तुमचे आणि आमचे सेम असतं?
प्रेमात पडला असाल कि तुम्ही सुद्धा कधी तरी
भले राव valentine नसेल केला सेलीब्रेट
पण तरी दिवाळीच्या पाडव्याला तरी दिली असेल कि एखादी तरी भेट
आमच्या सारखे rose days नसतील तेव्हा कॉलेजमधे
तरी सुद्धा एखादीला तरी कॉलेज ची मधुबाला मनालाच असेल कि मनामधे
पिढी एक पुढे गेली , नवीन पद्धत असते होण्या साठी व्यक्त
अहो प्रेम तर तेच असते, पण वेळ कमी म्हणून "गिफ्ट" फक्त
तुमच्याकडे बाग होती म्हणून कधी गुलाब, कधी मोगऱ्याचा गजरा असेल नजर केला
आमच्या कडे ना बाग आहे ना आहे थोडा वेळ , म्हणून आम्ही E-rose fwd केला
रोजच्या धावपळीत , नाही ती त्याला सांगत कि " काळजी वाटते तुझी"
अन रोजच्या गडबडीत, तो पण नाही नाही म्हणत " किती दगदग होते तुझी"
आठवड्यात एखादीच सुट्टी मिळाली कि घरातला पसारा दिसायला लागतो
अन आपले सुट्टीचे बनलेले प्लान फिसकटले कि आपणच आपल्या वर हसायला लागतो
मग असाच एखादा valentine आला, कि वाटते अरे आज तरी कमीत कमी
एक मेकांशी निवांत बोलायला हवं
फार काही नाही तरी आठवणी ने एक भेट कार्ड तरी लिहायला हवं
जुने झालो थोडे एकमेकांना म्हणूनच नात्यात नवे पण टिकायला पाहिजे
आणि म्हणूच सोळा वर्षाच्या वयाचा वलेन्तिने मनात जपायला पाहिजे
खरे तर प्रेमाला कशाला पहिजे वेगळे सेलिब्रशन
ट्युनिंग सेम असले कि, दोन्ही मनात सुउरू असते एकाच रेदिओ जंक्शन
तरी सुद्धा कधी तरी मन मोकळ्या गप्पा साठी थोडा वेळ कादूच
तरी सुद्धा कधी तरी आपल्या आवडीची गिफ्ट त्याच्या साठी घेवूच
कधी तरी आवडते तिला , जर स्पेशल ट्रीट केले कि
कधी तरी आवडते त्याला तिने तिचे प्रेम बोलून दाखवले कि
म्हणूनच,
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं
आणि रोज तेच आणि तसच असले तरी
एका खास दिवशी मात्र
तुमचे आणि आमचे सेम नसते ......?
-शीतल

माझिया मना !

माझिया मना !
अथांग मनाचा थांग कुणा लागे
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन चंचल किती असावे, क्षणार्धातच उदास व्हावे
अन पळभरातच  भविष्याचा स्वप्नांमध्ये  रमुनि  जावे
कधी  भविष्याचा  वेध घेता, क्षणभर  भीतीने व्यापून जावे
पुढे पाऊल पडता 
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन वाऱ्याची कधी झुळूक होवून , तप्त क्षणी सुखावून जाई
तर कधी  वादळासवे , झंझावाती होवून करी  उद्ध्वस्त सारे काही
कधी मन मुक्त साऱ्या पाशातून , तर कधी ना सोडी नात्यांच्या चौकटी
पुढे पाऊल पडता
भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
मन मनस्वी हि किती, स्वतः च्या मनाप्रमाणेच मनस्वी हे वागे
मन सतत विचारांमध्ये गुंफी सुख-दुःखाचे धागे
देह थकुनि झोपला तरी , हे मात्र अथक , सदाचेच जागे
पुढे पाऊल पडता  भूतकाळाचा गंधही न उरे मागे
शीतल
-

स्वातंत्र्यवीर :

स्वातंत्र्यवीर, स्वातंत्र्य सूर्य
असे म्हणत असताना
आम्ही या स्वातंत्र्याची किंमत केली नाही
तुमचा पराभव करायला
जुलमी ब्रिटिश राजवट हि
अक्षरश: कमी पडली
अत्यंत प्रखर , प्रगल्भ आणि
पराकोटीचा देशभक्त म्हणून
त्यांनी तुमचं अस्तित्व मान्य केले
पण आम्ही आप्त स्वकीयांनीच
तुमचा सगळ्यात मोठा पराभव केला
तुम्हाला काय म्हणायचं आहे
याचा कणभर हि अभ्यास न करता
तुमच्या वर कसले ना कसले शिक्के
मारून आम्ही तुमचा आणि पर्यायाने देशाचा
सगळ्यात मोठा पराभव केला आहे
आम्ही तुम्हाला साहित्यिक म्हणून
अनुभवले नाही, तुमचं साहित्य समजून
घेण्याची कुवत आजही आमचं शिक्षण
आम्हाला देऊ शकत नाही
विज्ञानाची कास धरणे तर सोडूनच द्या
आम्ही आजही त्याच कर्म कांडाच्या
चौकटीत इतके पक्के अडकलो अहोत
कि आम्ही आता त्यांनाच संस्कृती म्हणतो
काळ्या पाण्याची शिक्षा तर
फारच दूरची झाली हो
साधे सिग्नल पाळणे हि सुद्धा आम्हाला
शिक्षा वाटते
कर भरले कि आपण देशसेवा करतो
या भ्रमात आम्ही जगतो
मग ने मजसी ने मधली
मातृ भूमीची ओढ कशी कळेल आम्हाला
आयुष्यभर देशप्रेम हाच संसार मानणाऱ्या
कोणताच जातीभेद न मानता सामाजिक कार्य करणाऱ्या
बुद्धिनिष्ठ आणि परखड पणे सर्वच धर्मातील अंधश्रद्धा वर फटकारे मारणाऱ्या
परकीय राजवटीला ज्यांची सतत धास्ती वाटत होती
अश्या एका एकमेव अद्वितीय नेत्याला
आम्ही "हिंदुत्ववादी" असा ठप्पा मारून
अडगळीत टाकून दिले
इतकी अवहेलना तर परकियांनी हि नाही केली
वर्षातून एखादा दिवस जरी
तुमच्या स्मृतीं वरची धूळ झटकली
मनाची कवाडे खुली करून
तुमचा एक जरी विचार समजून घेऊन
कृतीमध्ये आणला तरी
सार्थक होईल जीवनाचे आमच्या
अखंड विज्ञान आणि देशप्रेम यांची
ज्योत तेवत ठेवण्याऱ्या
स्वातंत्र्य सूर्याला
आमच्या सारख्या काजव्यांचे
शतश: नमन
-शीतल जोशी
#swatantraveer #ViDaSawarakar #marathikavita #marathiblogs

अरमान

कई अरमान उतरे है आसमान से
धरती पर, बारिश कि बुंदे कि साथ
कई ख्वाब देखे अनदेखे से जैसे
उतरे आंखोसे सीधा रूह मे


गिलासा मन, भिगेसे पल कई
समेट लिये है दामन मे
डर लगता है कही
ख्वाब ख्वाब ना रह जाये
और अरमान भी बह जाये
बरसात के पानी मी

न छुट जाए ये लम्हे भी
दामन में जो थाम के रखे है
ना धुंदला जाये यादे इन पलों कि इतनी
कि मै भूल बैठु माँ का वो ममता का एहसास

डर लागता है कि कही खो ना जाऊ मैं भी
उस चांद कि तरह जो खोया है अंधेरे घने बादलो मे
पर फिर याद आती है वो मिट्टी कि खुशबू

जो मन महका देता है, और रूह जाग उठती है
फिर महसूस होती है माँ कि वो खुशबू
जहन में जो बस गयी है सालों से
और बताती रहती है कि
देखा कर ख्वाब बिना किसी खौफ के
नही बह जायेंगे अरमान, बरसात में

ना मेरा एहसास और ना तुम खो जायोगी कही
बरसने दो बारीशे कई, अरमान उनके साथ
मैंने खोली है मेरी बाहे उन्हें समेटने के लिए
-शीतल