Saturday, 18 June 2016

एक वाट रोजचीच

रोजचीच वाट पायाखालची
अन आज मात्र चकवा देऊन गेली
वर्षा नु वर्षा ची ओळख असून पण
आज जरा नवीनच भासली
मी आपल्याच नादात
 तिला रोज तुडवत होते
आपलंच सुख दुःख कुरवाळत
माझ्याच कोशात गुरफटत होते

आज मात्र सारेच नवं नवं वाटत होते
पहिल्या वहिल्या प्रेमात पडावं तसे
जणू इवलीशी वाट ती सजली होती
हिरव्यगार पात्यांनी वेढेली होती

निसरडी झाली असूनही
मला आज सावरत होती
ती आज जणू माझ्याशी
चक्क गुजगोष्टी करत होती

अग कित्ती वर्षे झाली
मी रोजच सावरते तुला
पण तू आपल्याच नादात
कधी तरी कवाडे मोकळी कर मनाची

डोळे उघड आणि बघ आजूबाजूला
जगणे किती सुंदर आहे
वाऱ्याने हेलावून सुद्धा
तग धरणारी हि गवतफुले सांगतील तुला
पाय घट्ट रोवून कसे उभे राहायचं ते

आजूबाजूची झाडे फुले पाने
बदलेले ऋतू आणि त्यातही
स्वतःचे अस्तित्व टिकवण्याची धडपड
सहज शिकवतील तुला

आणि मी, मी हेच सांगेन
कि रोज  तीच मी अन तीच तू
पण म्हणून मी कंटाळत नाही
क्षितिजापर्यंत पसरलेले
निळे जांभळे आभाळ रोज
नवच वाटते मला

नवे रोज काही घडत नाही
म्हणून उदास नको होऊ बाई
त्या पेक्षा मनचक्षु उघडून
शोध स्वताच्यात च नवी नवलाई

शीतल

Wednesday, 1 June 2016

पहिली बारिश

बारिश क्या हुई
मौसम ने करवट बदली
मै मै ना रही, तुम तुम ना रहे
कुछ गिली यादों में नजाने कहा
हम खो गये

काले घने बादल थोडे मन पे छा गये
और कुछ बुंदे बारिश कि
आँखो में सिमट गयी

बारीशे कितनी ना जाने
कही सारे पल बह के ले गयी
बस बह ना सके हम
तुम्हारे तरह वक्त के साथ

फिर बारिश आयेगी, नाचेंगी गाएगी
मेरे अंगने में  मिट्टी कि खुशबू खिलखीलयेगी
और मैं खडी रहूँगी उसी खिडकी में
राह देखते हुए उस बारिश कि
जो तुम्हे भी थोडा गिला कर दे
मेरे साथ, कुछ भिगे लमहो में

-शीतल